تبليغاتX
جوانان پیر - استاد رضایی ...
 
جوانان پیر
 
 
من پیر سال و ماه نیم , یار بی وفاست ..... بر من چو عمر می گذرد , پیر از آن شدم
 

سلام

این شعر هم از جناب استاد رضایی واقعا زیباست

تو بلاگ گذاشتم تا همه ی دوستان استفاده کنن

 

اي خيال خوب  او   از يا د اين  شيدا  برو 

اين مسير سيل غم باشد نمان ا ينجا برو                                                      

اين جنون عشق ليلي در سر مجنون بس است

اي جنون عشق مجنون از سر ليلي برو                                                       

اي غزال با وفا     صياد  از   پي   ميرسد

تير دارم بر جگر   افتاده ام از پا  برو                                                        

جان علوي را  نشايد تا ابد  با جسم داشت

رفتنت مرگست و من جسمم تو جان جانا برو                                                     

فصل كوچ است [و] من اندر دام و تو در دام من

كوچ كن همراه مرغان بال و پر بگشا برو                                              

سوختم در حسرت پرواز عمري در قفس

نك  به  پرواز تو جويم  آرزويم  را برو                                             

هدهد اين  راهم   اما بال و پر بشكسته ام

قاف رفتن  شاهپر مي خواهد اي عنقا  برو                                                     

جوي باريكم   كه  ره گم كرده ام اندر كوير

رود جاري باش و تا پيدا كني دريا برو                                             

بر نمي آيد  بجز خار  از دل اين شوره زار

ابر باران سوي باغ و جنگل و صحرا برو                                                      

با كمان  يكدم نشيند تير   تا   جويد  نشان

راه را ديدي كنون با همت  والا   برو                                                       

من  كمانم  مانده  در  دست  كمانگير  قضا

تا  نشيني  بر هدف اي ناوك برا برو                                                        

سنگ غم جام دل از جنس گل ما را شكست

اي كه داري جام دل ازشيشه و مينا برو                                                        

از مي هستي نشد جز درد غم ما را نصيب

نيست اينجا طعم و رنگ و بوي آ ن صهبا برو                                                     

چون زليخايي و در كاخ تفرعن مانده اي

صبر كن   هر  گه كه آمد  يوسفي زيبا برو                                                      

گفته اي جان در ره عشق تو مي بازم بيا

گل  براي خار  پرپر  مي شود آيا ؟   برو                                                      

سعديا با چشم اگر ديدي كه جانت مي رود

از  رضا  بشنو كه جان خويش را گفتا برو                                                   

 

بازم از استاد رضایی تشکر میکنم

انشاالله که در آینده هم مار و بی نصیب نکنن

خدانگهدار

 |+| نوشته شده در  شنبه دوازدهم مرداد 1387ساعت 1:44 قبل از ظهر  توسط مصطفي  | 
 
  بالا