آه ، تاکی ز سفر باز نیایی ، بازآ------وحشی بافقی

سلام

 

آه   ،   تاکی   ز سفر  باز  نیایی   ،   بازآ		اشتیاق تو  مرا  سوخت  کجایی ،   بازآ
شده  نزدیک  که  هجران تو ،  مارا بکشد		گر همان  بر سرخونریزی  مایی   ،  بازآ
کرده‌ای  عهد  که   بازآیی  و ما را بکشی		وقت آنست  که   لطفی  بنمایی  ، بازآ
رفتی و باز نمی‌آیی و من بی تو به جان		جان من  اینهمه  بی رحم  چرایی ، بازآ
وحشی از جرم همین کز سر آن کورفتی		گرچه  مستوجب  سد گونه جفایی، بازآ